Przerwy śródlekcyjne – zabawy ruchowe

10 pajacyków Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy! Na palcach do sufitu Marsz w miejscu 5 głębokich oddechów Ojciec Wirgiliusz 10 podskoków na jednej nodze Bocian na jednej nodze Pompki przy ławce Rysowanie łokciem w powietrzu Papier, kamień, nożyce z sąsiadem Chód ulubionego zwierzęcia Masażyk „Pisze pani na maszynie” Krasnoludki i olbrzymy Bębnienie na ławce Otrzepywanie rąk i nóg

Wynik

Naciśnij spację, żeby zakręcić.

Kolory i obrazki dla każdego wpisu

    Weryfikowalne losowanie

    Przy rozdaniach nagród zatwierdź losowanie przed zakręceniem, żeby każdy mógł potem sprawdzić wynik. Jak to działa

    Organizujesz rozdanie nagród? Przeczytaj zastrzeżenia dotyczące losowań i rozdań nagród.

    Udostępnij to koło

    Link zawiera całe koło. Nic nie jest do nas wysyłane.

    Importuj wpisy

    Zapisane koła

    Zapisane tylko na tym urządzeniu.

    Historia losowań

      Szesnaście krótkich przerw ruchowych na lekcję, które polscy nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej znają od lat: „Raz, dwa, trzy, Baba Jaga patrzy!”, „Ojciec Wirgiliusz”, krasnoludki i olbrzymy, masażyk „Pisze pani na maszynie”. Do tego proste ćwiczenia przy ławce, jak pajacyki czy marsz w miejscu. Każda przerwa trwa od jednej do trzech minut.

      Kiedy się przydaje

      W połowie dłuższej lekcji, kiedy uczniowie zaczynają się kręcić, ziewać albo rozmawiać. Krótka przerwa ruchowa przywraca uwagę skuteczniej niż upomnienie.

      Przy blokach dwóch lekcji z rzędu, na przykład na polskim lub matematyce, i zawsze po długim siedzeniu nad sprawdzianem.

      W świetlicy szkolnej albo na zajęciach w przedszkolu, gdy pogoda nie pozwala wyjść na podwórko.

      Pomysły

      Warianty

      Wskazówki

      Dopasuj do siebie

      Zmień dowolny wpis, wagę albo kolor powyżej lub otwórz kopię tego koła, żeby ją edytować i udostępniać jako własną. Ta strona zawsze zachowuje oryginalne wpisy.

      Zaproponuj lepsze tłumaczenie

      Widzisz na tej stronie błędne albo nienaturalne tłumaczenie? Napisz nam, jak powinno brzmieć. Każdą propozycję sprawdza człowiek, zanim cokolwiek zmienimy.